جایگاه انسان و خدا در کائنات

بحث و گفتگو پیرامون وجود و عدم وجود خدا و نقش و تاثیر خدا بر جهان همانقدر که در میان فلاسفه و شخصیت‌های مذهبی محبوبیت دارد، نزد دانشمندها و دانش‌ورزهای علوم تجربی جا دارد و از آن‌جا که ره‌یافتِ علم  به این وادی با فلسفه و مذهب تفاوت اساسی دارد، امروزه به جریان انداختن موضوعاتی این‌چنین در میان دانش‌ورزها به ویژه فیزیک‌دان‌ها چشمگیر بوده و خوشبختانه در میان ایرانیان نیز ماشین گفتگو و مباحثه و مناظره شروع به حرکت کرده تا چشم ما به دنیای پیرامون خود را از زاویه‌ای دیگر باز کند.

شما را دعوت می کنم به تماشای گفتگوی فرامرز فروزنده با دکتر علی نیری* پیرامون جایگاه انسان و خدا در کائنات از دیدگاه علمی

(جهت تماشای این گفتگو بر روی عکس زیر کلیک کنید)

فایل صوتی این گفتگو به کوشش اشکان عزیز : دانلود

*علی نیری کیست؟

دکتر علی نیری پس از اخذ دکترا در فیزیک نظری در سال ۱۹۹۹ و گذراندن دوره‌ی پسا دکترا در دانشکده فیزیک دانشگاه فنی ماساچوست(MIT) به مدت دو سال به عضویت مرکز فیزیک نظری این دانشگاه درآمد و به تدریس و تحقیق مشغول شد و تا کنون پژوهشگر وابسته به این مرکز در آزمایشگاه علوم هسته‌ای بوده است. او در بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به عنوان پژوهشگر و استادیار مدعو در مرکز نظریات بنیادین(IFT) در دانشگاه فلوریدا کار می‌کرده. پس از آن تا سپتامبر ۲۰۰۷ به عنوان عضو هیئت علمی در گروه فیزیک انرژی‌های بالا در دانشکده فیزیک دانشگاه هاروارد مشغول پژوهش و تدریس بوده. او در حال حاضر عضو مرکز تحقیقات فیزیک نظری کاولی در دانشگاه کالیفورنیا در سانتاباربارا و استادیار فیزیک در گروه فیزیک انرژی‌های بالا و کیهان‌شناخت دانشکده فیزیک و اخترشناسی دانشگاه کالیفورنیا در ارواین است.

موضوعات مورد تحقیق او بیشتر در مورد کاربرد نظریه‌ی ریسمان در کیهان‌شناسی و عالم اولیه، نسبیت عام انیشتین، فیزیک آماری و نظریه میدان‌های کوانتومی در فضا، زمان‌های خمیده، عالم با ابعاد اضافی، کیهان‌شناسی شامه‌ای، نظریات نیمه کلاسیک گرانش کوانتومی، تورم کیهانی و نظریات بدیل کیهان‌شناختی ست. مقالات علمی ایشان در نشریات معتبر آمریکایی، انگلیسی، هلندی و روسی به چاپ رسیده. علی نیری در میان صد دانش‌گر برتر آمریکای ایرانی‌تبار و نام‌ش در نسخه‌ی ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ کتاب(Who’s Who In America) آمده است. وی همچنین از معدود فیزیدکدانانی است که از سوی انجمن ریاضیات آمریکا برای داوری مقالات ریاضی-فیزیک در نشریه‌ی این انجمن انتخاب شده. او از بنیان‌گذارهای گروه مطالعات ایرانی در سال ۲۰۰۲ در MIT است و تا تابستان ۲۰۰۷ عضو هیئت مدیره‌ی این گروه بود و به همراه دکتر عباس میلانی از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ دبیری کنفرانس‌های سالانه‌ی دورنمای آینده ی ایران، گردهمایی اندیشمندان جوان ایرانی در آمریکای شمالی در دانشگاه استندفورد را به عهده داشته است. علاوه بر این چند سالی ست که در زمینه کاربرد فیزیک ناخطی و نظریه‌ی آشوب در جامعه شناسی و روانشناسی تحقیق می کند. تا کنون چندین سخرانی عمومی برای همگانی کردن علم داشته و در برنامه های مختلف رادیویی و تلویزیونی مصاحبه داشته و به طور فعالانه با اتحادیه دانش گرهای نگران و کنفدراسیون دانش‌گرهای آمریکا همکاری دارد.