کم خوری دستور زندگانی دراز و شادکامانه !

خطای نشاندن پی آمد به جای علت (1) :

خطایی خطرناکتر از نشاندن پی‌آمد به جای علت نیست. من این را ویرانی راستین عقل مینامم. باری، این خطا از جمله دیرینه‌ترین و هم تازه‌ترین عادت‌های بشریت است تا به جایی که در میان ما تقدس یافته و نام دین و اخلاق به خود گرفته است. هر گزاره ای که دین و اخلاق فرمول بندی می‌کنند این خطا را در بر دارد . کشیشان و قانون‌گزاران اخلاق پایه‌گزار این ویرانی عقل اند .

مثالی بزنم :  همه کتاب کورناروی نامدار را میشناسند که در آن کم خوری را به عنوان دستور زندگانی دراز و شادکامانه -همچنین فضیلت‌مندانه- سفارش می‌کند. کمتر کتابی را این همه خوانده اند . هنوز هم در انگلستان سالانه هزاران نسخه از آن به چاپ میرسد .

گمان نمیکنم که هیچ کتابی (البته، کتاب مقدس به کنار)  به اندازه ی این فضولی‌نامه‌ی خیرخواهانه  این همه آسیب زده باشد و عمر کوتاه کرده باشد .

دلیلش : پی آمد را جای علت نشاندن .

این ایتالیایی ارجمند علت عمر دراز خود را برنامه ی غذایی خود می دانست ، در حالی که سبب کم خوری او ، یعنی شرط آن زندگانی دراز ، کندی بی اندازه ی سوخت و ساز بدن یا کم گساری آن است . کم خوردن یا پرخوردن دست او نبود .

صرفه جویی اش از « اراده‌ی آزاد » نبود .

اگر بیشتر میخورد بیمار میشد . ماهی (شکم‌باره) ی کپور که نباشی ، با حساب و کتاب غذاخوردن نه تنها خوب است که ناگزیر است .

————————————————————-

(1).فریدریش نیچه، غروب بت‌ها، چهار خطای بزرگ .